Helaas zijn er weer nieuwe ontwikkelingen die zorg geven. Twee weken geleden, de dag na mijn vorige post, begon ik pijn te krijgen aan mijn rechterschouder en hals. Dat is dus niet de schouder die is geopereerd, dat was de linker. Vooral in de eerste dagen nam de pijn snel toe. Ik heb maandag gelijk contact gezocht met de hematoloog en woensdag is een CT-scan gemaakt. Omdat ik onlangs ook nieuwe klachten op andere plekken had gekregen, die inmiddels bestraald zijn, vond men het verstandig gelijk een complete lichaamsscan uit te voeren.Vanwege de pijnklachten hadden we onze geplande Frankrijk-vakantie inmiddels helaas moeten annuleren.
Eergisteren waren de eerste uitslagen van de scan en van het bloed- en beenmergonderzoek van 17 juni binnen. Het blijkt dat er op meerdere plaatsen, verspreid over mijn lichaam, groei is van al bestaande botlaesies (door de ziekte veroorzaakte holtes in het bot). In mijn rechterarm wordt zelfs gesproken over een verhoogd risico op een fractuur. Daar zijn meerdere plekken zichtbaar die zijn gegroeid. Het bloedonderzoek liet geen verandering van de M-proteïnen zien, maar het aantal "foute" plasmacellen in mijn beenmerg is wel gestegen. Al met al wijst dit op een toename van de ziekte-activiteit.
Vandaag heeft het team van hematologen en radiologen in het LUMC verder naar de resultaten gekeken en is een behandelplan opgesteld. Ten eerste zal mijn bovenarm worden bestraald, om de groei van de laesies snel te stoppen. Daarnaast ben ik gelijk weer begonnen met het gebruik van interferon, als ondersteuning van de laatste DLI-behandeling. En zal ik gaan beginnen met het gebruik van Pomalidomide, een nog vrij nieuw medicijn verwant aan Thalidomide en Lenalidomide. Net als de laatste twee is Pomalidomide een medicijn met de nodige bijwerkingen, maar weer aanzien dus hoe ik daarop reageer.
We gaan weer een erg onzekere periode tegemoet, waarbij het maar weer afwachten is wat de behandelingen gaan opleveren. De pijnklachten in mijn arm zijn inmiddels zo sterk dat ik fysiek weinig aankan. Nu maar hopen dat de behandelingen snel kunnen beginnen en het beoogde effect hebben.
Posts tonen met het label lenalidomide. Alle posts tonen
Posts tonen met het label lenalidomide. Alle posts tonen
donderdag 2 juli 2015
vrijdag 13 februari 2015
Na de DLI
De laatste DLI-behandeling is nu drie weken geleden. Als gevolg van deze behandeling merk ik een toename van een paar lichte graft-vesus-host effecten (omgekeerde afstotingsreactie). Bijvoorbeeld droge plekken op mijn huid, 's-nachts last van een erg droge mond en spontane kloofjes in mijn vingertoppen. Geen ernstige zaken, het blijft vooralsnog bij relatief kleine ongemakken.
Tijdens de laatste lenalidomide-kuur begon ik meer last te krijgen van polyneuropathie, een beruchte bijwerking van veel anti-Kahler-medicijnen. Dit uit zich in permanent tintelende voeten, maar vooral in vermindering van mijn coördinatie en balans. Vooral traplopen werd steeds vervelender. Van deze bijwerking heb ik al een aantal jaren last, maar de hevigheid is nu flink toegenomen. Na overleg met de hematoloog ben ik daarom gestopt met de lenalidomide. In plaats daarvan ben ik wel weer gestart met een lichte chemokuur in de vorm van cyclofosfamide-pillen (Endoxan). Risico van deze kuur is dat mijn bloedwaardes (rode en witte bloedcellen en bloedplaatjes) snel afnemen, waardoor de kuur weer moet stoppen en het effect slechts beperkt kan zijn. De bloedwaardes worden goed in de gaten gehouden door regelmatige controles. De eerste daarvan was deze week en deze controle was tevens de eerste vervolgcontrole na de DLI. Bij het controlebezoek hebben we gesproken over de uitslag van het bloedonderzoek van 3 weken geleden, vlak voor de DLI. De M-proteïnen zijn licht gestegen van 8 naar 10. Deze stijging is niet echt relevant en in dezelfde ordegrootte als bij de eerdere bepalingen van het afgelopen half jaar. Over drie weken is er weer beenmergonderzoek en weer twee of drie weken daarna zullen we pas weten of de DLI een merkbaar effect geeft.
Met mijn energie gaat het de laatste weken wel beter. Ik ben niet meer erg moe na een intussen alweer 6-urige werkdag en hou nog energie over voor andere activiteiten en bezigheden. Een grote stap is, dat ik een e-bike heb aangeschaft. Na jaren op de racefiets is dat toch wel een groot verschil en dat vraagt een mentale stap. Maar ik ben er blij mee en ga nu weer op de fiets naar werk, langs de dagelijkse files die Leiden verstoppen.
Direct na het beenmergonderzoek nemen we de trein naar Zwitserland waar we een paar dagen onze eigen "rail away" beleving gaan meemaken. Even lekker eropuit!
Tijdens de laatste lenalidomide-kuur begon ik meer last te krijgen van polyneuropathie, een beruchte bijwerking van veel anti-Kahler-medicijnen. Dit uit zich in permanent tintelende voeten, maar vooral in vermindering van mijn coördinatie en balans. Vooral traplopen werd steeds vervelender. Van deze bijwerking heb ik al een aantal jaren last, maar de hevigheid is nu flink toegenomen. Na overleg met de hematoloog ben ik daarom gestopt met de lenalidomide. In plaats daarvan ben ik wel weer gestart met een lichte chemokuur in de vorm van cyclofosfamide-pillen (Endoxan). Risico van deze kuur is dat mijn bloedwaardes (rode en witte bloedcellen en bloedplaatjes) snel afnemen, waardoor de kuur weer moet stoppen en het effect slechts beperkt kan zijn. De bloedwaardes worden goed in de gaten gehouden door regelmatige controles. De eerste daarvan was deze week en deze controle was tevens de eerste vervolgcontrole na de DLI. Bij het controlebezoek hebben we gesproken over de uitslag van het bloedonderzoek van 3 weken geleden, vlak voor de DLI. De M-proteïnen zijn licht gestegen van 8 naar 10. Deze stijging is niet echt relevant en in dezelfde ordegrootte als bij de eerdere bepalingen van het afgelopen half jaar. Over drie weken is er weer beenmergonderzoek en weer twee of drie weken daarna zullen we pas weten of de DLI een merkbaar effect geeft.
Met mijn energie gaat het de laatste weken wel beter. Ik ben niet meer erg moe na een intussen alweer 6-urige werkdag en hou nog energie over voor andere activiteiten en bezigheden. Een grote stap is, dat ik een e-bike heb aangeschaft. Na jaren op de racefiets is dat toch wel een groot verschil en dat vraagt een mentale stap. Maar ik ben er blij mee en ga nu weer op de fiets naar werk, langs de dagelijkse files die Leiden verstoppen.
Direct na het beenmergonderzoek nemen we de trein naar Zwitserland waar we een paar dagen onze eigen "rail away" beleving gaan meemaken. Even lekker eropuit!
woensdag 10 december 2014
Kleine update
Naar aanleiding van het beenmergonderzoek belde mijn hematoloog vandaag over de eerste uitslagen. Die uitslagen waren van een tweetal onderzoeken naar de aanwezigheid van plasmacellen in mijn beenmerg. De hoeveelheid plasmacellen is een indicatie voor de activiteit van de ziekte. De beide onderzoeken geven een enigszins tegenstrijdig beeld. Bij het eerste onderzoek is een grote hoeveelheid beenmergcellen onderzocht. Daarbij was de uitkomst dat het gemiddeld aantal plasmacellen stabiel is gebleven. Bij het tweede onderzoek zijn enkele kleine beenmerg-monsters onder de microscoop bekeken en daar werd een lichte toename van de plasmacellen vastgesteld. De onzekerheid van het tweede onderzoek is groter dan van het eerste onderzoek. Bij het selecteren van een beenmerg-monster hangt het een beetje van toeval af of je een wat actiever of wat minder actief cellengroepje treft. De uitkomst van de andere onderzoeken is nodig om preciezer vast te kunnen stellen of de ziekte inderdaad stabiel is, of dat er toch sprake is van een lichte stijging. De hematoloog is wel optimistisch en denkt dat de kans groot is dat de ziekte stabiel is. De uitslagen van de andere onderzoeken verwachten we de komende weken en mede op basis daarvan zal de verdere behandeling worden bepaald. Intussen lopen ondersteunende behandelingen zoals APD (botversterkend medicijn) door, vandaag heb ik daarom weer een uur aan het infuus gezeten, zoals je op de foto kunt zien.woensdag 3 december 2014
Volhouden
Als ik mijn laatste blog teruglees, van afgelopen 7 november, hoef ik deze alleen maar te kopiëren en opnieuw te publiceren om te vertellen hoe het nu gaat. Het is hetzelfde beeld: van een positief effect van de DLI-behandeling is nog geen sprake. De medicijnen die de werking van de DLI moeten stimuleren en de Kahler bestrijden zijn belastend en hebben vervelende bijwerkingen. En opnieuw zijn er nieuwe, pijnlijke plekken op mijn ribben die met lokale bestraling behandeld zijn.
Vandaag was het weer tijd voor een nieuwe beenmergpunctie en uitgebreid bloedonderzoek. De enige directe uitslagen daarvan zijn Hb-waarde, afweercellen (leukocyten) en bloedplaatjes. Die zijn allemaal te laag, vooral als bijwerking van de lenalidomide en interferon. Het lage Hb zorgt ervoor dat mijn energieniveau laag is, en dat ik bij fysieke inspanning snel buiten adem ben en een hoge hartslag krijg. De andere uitslagen volgen de komende weken en op basis daarvan zal verdere behandeling gepland worden. De kans is groot dat er opnieuw een DLI-behandeling nodig is, daar wordt in de loop van januari over besloten.
In de tussentijd zal er opnieuw een volledige CT-scan worden uitgevoerd om de conditie van mijn botten te kunnen volgen, en in januari is weer een APD-kuur gepland. Met oefeningen die ik bij de fysiotherapeut doe probeer ik mijn conditie op peil te houden en misschien een beetje te verbeteren.
Vandaag was het weer tijd voor een nieuwe beenmergpunctie en uitgebreid bloedonderzoek. De enige directe uitslagen daarvan zijn Hb-waarde, afweercellen (leukocyten) en bloedplaatjes. Die zijn allemaal te laag, vooral als bijwerking van de lenalidomide en interferon. Het lage Hb zorgt ervoor dat mijn energieniveau laag is, en dat ik bij fysieke inspanning snel buiten adem ben en een hoge hartslag krijg. De andere uitslagen volgen de komende weken en op basis daarvan zal verdere behandeling gepland worden. De kans is groot dat er opnieuw een DLI-behandeling nodig is, daar wordt in de loop van januari over besloten.
In de tussentijd zal er opnieuw een volledige CT-scan worden uitgevoerd om de conditie van mijn botten te kunnen volgen, en in januari is weer een APD-kuur gepland. Met oefeningen die ik bij de fysiotherapeut doe probeer ik mijn conditie op peil te houden en misschien een beetje te verbeteren.
vrijdag 7 november 2014
Nog geen verbetering
De laatste tijd ben ik weer veel in het LUMC geweest. Drie weken geleden voor weer een beenmergpunctie en een APD-behandeling. Ik liep intussen weer rond met nieuwe pijnklachten in mijn ribben en borstbeen. Dat hebben we met de hematoloog besproken die vervolgens weer een afspraak bij de radiotherapeut heeft aangevraagd. Daar ben ik twee weken geleden geweest en heb de klachten besproken. Het betrof twee al bestaande Kahler-haarden in mijn botten. Inmiddels zijn de plekken bestraald en is de verwachting dat de pijn de komende weken zal afnemen. Voor de bestraling waren dit keer zes bezoekjes aan het LUMC nodig: een voor het vooronderzoek en CT-scan, en vijf keer voor de bestraling zelf. Ik heb dit nu een aantal keren meegemaakt en het is vast niet de laatste keer geweest. Het lijkt soms haast routine te worden, maar het went nooit.
Vandaag was de laatste bestraling. Eerder op de dag zijn we bij de hematoloog geweest om de uitslag van de beenmergpunctie van drie weken geleden te bespreken. Vorige week hadden we al gehoord dat mijn beenmerg nu 100 % donor-stamcellen bevat. Dat is op zich goed nieuws, maar de andere uitslagen laten zien dat de Kahler nog steeds actief is in mijn lichaam, buiten het beenmerg, De M-proteïnen in mijn bloed en de hoeveelheid plasmacellen in mijn beenmerg zijn gelijk gebleven aan het vorige onderzoek. Het betekent dat de huidige behandeling, een flinke cocktail aan medicijnen, nog niet voldoende effectief is om de resterende Kahler-cellen op te ruimen. De waardes stijgen in elk geval ook niet, maar om een daling te krijgen moeten de doseringen omhoog of is opnieuw een DLI-behandeling nodig. Bij die behandeling wordt een nog hogere dosis donor-afweercellen gegeven. Maar eerst wordt de lopende behandeling nog voortgezet. Op 3 december is weer een beenmergonderzoek gepland en de uitslag daarvan zal bepalend zijn voor de vervolgbehandeling.
De huidige behandeling is behoorlijk belastend, vanwege de bijwerkingen van de verschillende medicijnen. Vooral mijn aanhoudend gebrek aan fut en energie maakt het lastig om het allemaal vol te houden. Maar een zo goed mogelijke balans tussen werk, thuis, hobby's (zingen!) en af en toe een uitstapje zorgt ervoor dat het allemaal draaglijk blijft.
Vandaag was de laatste bestraling. Eerder op de dag zijn we bij de hematoloog geweest om de uitslag van de beenmergpunctie van drie weken geleden te bespreken. Vorige week hadden we al gehoord dat mijn beenmerg nu 100 % donor-stamcellen bevat. Dat is op zich goed nieuws, maar de andere uitslagen laten zien dat de Kahler nog steeds actief is in mijn lichaam, buiten het beenmerg, De M-proteïnen in mijn bloed en de hoeveelheid plasmacellen in mijn beenmerg zijn gelijk gebleven aan het vorige onderzoek. Het betekent dat de huidige behandeling, een flinke cocktail aan medicijnen, nog niet voldoende effectief is om de resterende Kahler-cellen op te ruimen. De waardes stijgen in elk geval ook niet, maar om een daling te krijgen moeten de doseringen omhoog of is opnieuw een DLI-behandeling nodig. Bij die behandeling wordt een nog hogere dosis donor-afweercellen gegeven. Maar eerst wordt de lopende behandeling nog voortgezet. Op 3 december is weer een beenmergonderzoek gepland en de uitslag daarvan zal bepalend zijn voor de vervolgbehandeling.
De huidige behandeling is behoorlijk belastend, vanwege de bijwerkingen van de verschillende medicijnen. Vooral mijn aanhoudend gebrek aan fut en energie maakt het lastig om het allemaal vol te houden. Maar een zo goed mogelijke balans tussen werk, thuis, hobby's (zingen!) en af en toe een uitstapje zorgt ervoor dat het allemaal draaglijk blijft.
donderdag 11 september 2014
Opnieuw DLI en bestraling
Zoals gepland is vorige week de tweede DLI-behandeling gegeven. Daarbij heb ik een portie afweercellen van mijn donor per infuus toegediend gekregen. De hoeveelheid cellen was drie keer zo groot als bij de eerste behandeling op 1 mei van dit jaar. Het infuus wordt gegeven op de kort-verblijf afdeling van het LUMC. Ik lag daar op een kamer met een lotgenoot die ook een DLI-behandeling kreeg. Voor hem was het acht jaar geleden dat hij de eerste DLI had gekregen, de cellen van zijn donor zijn al die tijd in de vriezer bewaard gebleven. Ook voor mij is er nog voldoende voorraad voor een volgende keer, mochten er daarna nog meer behandelingen nodig zijn dan krijgt mijn broer en donor weer een verzoek om cellen te doneren. Het is prettig om met een lotgenoot allerlei ervaringen te kunnen uitwisselen.
Intussen begon ik ook weer last van een nieuwe pijnplek op een van mijn ribben te krijgen. Er zijn in eerste instantie foto's gemaakt, waarop echter geen bijzonderheden zijn gezien. Ruim een weer daarna kreeg ik meer last van de plek. Er stond al een bezoek aan de hematoloog gepland en daarbij hebben we afgesproken dat er verder onderzoek zou plaatsvinden. Na overleg met de radiotherapeut is besloten de plek toch te bestralen. Ook werd opnieuw een complete CT-scan gepland. De scan is afgelopen vrijdag geweest maar heeft niet veel nieuws laten zien. Wel zichtbaar is een oude Kahler-haard op de plek waar ik last van heb. Deze plek is vandaag bestraald. Van de bestraling zelf merk je niets, de kans op bijwerkingen is klein omdat de plek helemaal aan de buitenkant zit. De apparatuur wordt dan zo ingesteld dat de straling de plek schampt en geen van mijn inwendige organen raakt.
Ik heb tot nu toe minder last van de bijwerkingen van de Interferon, De vorige keer werd ik er vooral nogal lamlendig van, dat is nu minder. Het komend weekend gaan we uitwaaien in West Vlaanderen en daar heb ik echt zin in. Woensdag weer naar de hematoloog voor tussentijdse controle en 's-avonds een APD-infuus (APD is een bot-versterkend middel). En daarna weer geduldig afwachten wat de DLI-behandeling gaat opleveren.
Intussen begon ik ook weer last van een nieuwe pijnplek op een van mijn ribben te krijgen. Er zijn in eerste instantie foto's gemaakt, waarop echter geen bijzonderheden zijn gezien. Ruim een weer daarna kreeg ik meer last van de plek. Er stond al een bezoek aan de hematoloog gepland en daarbij hebben we afgesproken dat er verder onderzoek zou plaatsvinden. Na overleg met de radiotherapeut is besloten de plek toch te bestralen. Ook werd opnieuw een complete CT-scan gepland. De scan is afgelopen vrijdag geweest maar heeft niet veel nieuws laten zien. Wel zichtbaar is een oude Kahler-haard op de plek waar ik last van heb. Deze plek is vandaag bestraald. Van de bestraling zelf merk je niets, de kans op bijwerkingen is klein omdat de plek helemaal aan de buitenkant zit. De apparatuur wordt dan zo ingesteld dat de straling de plek schampt en geen van mijn inwendige organen raakt.
Ik heb tot nu toe minder last van de bijwerkingen van de Interferon, De vorige keer werd ik er vooral nogal lamlendig van, dat is nu minder. Het komend weekend gaan we uitwaaien in West Vlaanderen en daar heb ik echt zin in. Woensdag weer naar de hematoloog voor tussentijdse controle en 's-avonds een APD-infuus (APD is een bot-versterkend middel). En daarna weer geduldig afwachten wat de DLI-behandeling gaat opleveren.
vrijdag 29 augustus 2014
Weer een andere wending
In de loop van vorige week begon ik steeds meer last te krijgen van polyneuropathie. De tintelingen in mijn handen en vooral in mijn voeten namen flink toe. Daarnaast begon ik krampen te krijgen in mijn onderbenen en soms in mijn handen. Vooral 's-nachts kon het flink toeslaan. Zo'n krampaanval voelt als een flinke zweepslag en het kost, midden in de nacht, veel moeite om mijn spieren weer wat ontspannen te krijgen. Genoeg reden dus om contact op te nemen met de hematoloog. Een tweede reden om hem te bellen was dat ik opnieuw pijnklachten kreeg bij mijn ribben, op een plek waar het niet eerder gevoelig was.
De hematoloog liet me direct bij het LUMC langskomen om foto's te laten maken en de situatie te bespreken. Hoewel hij geen dienst had op de polikliniek kwam hij speciaal voor mij toch even langs. De foto's van mijn ribben lieten gelukkig geen nieuwe Kahler-haard zien. De oorzaak van de pijnklachten is nog steeds niet duidelijk, en de klachten zijn nog niet over, maar een nieuwe botlaesie lijkt niet aan de orde.
De klachten over de polyneuropathie hebben ertoe geleid dat de REP-kuur is gestopt. Ik ga nog wel even door met de endoxan en de prednison, maar de lenalidomide/revlimid is per direct gestopt. Het laatste medicijn is de veroorzaker van de polyneuropathie. De voor eind oktober geplande tweede DLI-behandeling wordt naar voren gehaald en is nu gepland voor 3 september. Ik ben ook direct weer begonnen met het gebruik van interferon. Dat is een medicijn dat onderdeel is van de DLI-behandeling maar behoorlijk vervelende bijwerkingen geeft. Vooral een lamlendig gevoel en gebrek aan energie.
De combinatie van medicijnen die ik nu ga krijgen is een mix tussen de REP-kuur en de DLI-behandeling. Een flinke omschakeling weer dus, ik moet maar weer afwachten hoe dit allemaal gaat uitwerken.
De hematoloog liet me direct bij het LUMC langskomen om foto's te laten maken en de situatie te bespreken. Hoewel hij geen dienst had op de polikliniek kwam hij speciaal voor mij toch even langs. De foto's van mijn ribben lieten gelukkig geen nieuwe Kahler-haard zien. De oorzaak van de pijnklachten is nog steeds niet duidelijk, en de klachten zijn nog niet over, maar een nieuwe botlaesie lijkt niet aan de orde.
De klachten over de polyneuropathie hebben ertoe geleid dat de REP-kuur is gestopt. Ik ga nog wel even door met de endoxan en de prednison, maar de lenalidomide/revlimid is per direct gestopt. Het laatste medicijn is de veroorzaker van de polyneuropathie. De voor eind oktober geplande tweede DLI-behandeling wordt naar voren gehaald en is nu gepland voor 3 september. Ik ben ook direct weer begonnen met het gebruik van interferon. Dat is een medicijn dat onderdeel is van de DLI-behandeling maar behoorlijk vervelende bijwerkingen geeft. Vooral een lamlendig gevoel en gebrek aan energie.
De combinatie van medicijnen die ik nu ga krijgen is een mix tussen de REP-kuur en de DLI-behandeling. Een flinke omschakeling weer dus, ik moet maar weer afwachten hoe dit allemaal gaat uitwerken.
dinsdag 19 augustus 2014
Alweer 5 weken REP-kuur
Na het sombere bericht van 5 weken geleden is er veel gebeurd. De REP-kuur is gestart en paradoxaal genoeg voel ik me daar veel beter bij dan bij de DLI-behandeling. Dat komt omdat ik ben gestopt met Interferon, dat een gevoel van algehele malaise als belangrijke bijwerking heeft. Daar had ik behoorlijk last van: geen zin om dingen te doen, opkijken tegen zelfs maar eenvoudige zaken zoals wat boodschappen halen. Die malaise is verdwenen en het is nu de prednison die ervoor zorgt dat ik me veel energieker voel.
Na de eerste drie weken REP-kuur is een bloedonderzoek uitgevoerd, waarbij bleek dat mijn bloedwaardes niet significant veranderd waren. Mijn Hb is laag maar niet verder gedaald als gevolg van de chemokuur. De enige bloedwaarde die wel moet dalen is de M-proteine en die daling is een beetje begonnen. Pas over enkele maanden wordt duidelijk of de daling voldoende doorzet en de DLI-behandeling herhaald kan gaan worden. De REP-kuur duurt minimaal 3 maanden, eind oktober is er weer een uitgebreid bloed- en beenmergonderzoek gepland. Als de DLI-behandeling wordt herhaald gebeurt dat met een drie keer zo hoge dosis afweercellen van mijn donor als bij de eerste behandeling.
De REP-kuur kan de nodige verdere bijwerkingen geven, maar dat valt bij mijn tot nu toe nog mee. Ik merk een toename van de polyneuropathie (door de Lenalidomide/Revlimid), vooral in mijn voeten, maar niet meer dan bij eerdere behandelingen en het geeft geen fysieke beperkingen. De chemo (Endoxan) kan leiden tot haaruitval maar tot nu toe is daar niet van te merken. Een positief effect van de prednison is, dat het herstel van mijn gebroken arm een stuk sneller gaat, en dat de bijwerkingen van de bestralingen die ik heb gekregen snel zijn verdwenen.
Intussen zijn we op vakantie naar Frankrijk geweest en dat was erg geslaagd. Ik had voldoende zin en energie en we zijn dan ook elke dag op pad geweest. Vanwege mijn lage Hb zaten wandelingen door de bergen er niet in. Maar we hadden een erg leuk vakantiehuis in de Morvan, in het hart van de Bourgogne, en hebben de omgeving uitvoering verkend. En natuurlijk bourgondisch genoten van het Franse eten en natuurlijk de wijn! Omdat het nu goed gaat zijn we inmiddels een plannetje aan het smeden om er in september ook nog een weekje uit te gaan, richting de zon. Zuid Italië lonkt...
Na de eerste drie weken REP-kuur is een bloedonderzoek uitgevoerd, waarbij bleek dat mijn bloedwaardes niet significant veranderd waren. Mijn Hb is laag maar niet verder gedaald als gevolg van de chemokuur. De enige bloedwaarde die wel moet dalen is de M-proteine en die daling is een beetje begonnen. Pas over enkele maanden wordt duidelijk of de daling voldoende doorzet en de DLI-behandeling herhaald kan gaan worden. De REP-kuur duurt minimaal 3 maanden, eind oktober is er weer een uitgebreid bloed- en beenmergonderzoek gepland. Als de DLI-behandeling wordt herhaald gebeurt dat met een drie keer zo hoge dosis afweercellen van mijn donor als bij de eerste behandeling.
De REP-kuur kan de nodige verdere bijwerkingen geven, maar dat valt bij mijn tot nu toe nog mee. Ik merk een toename van de polyneuropathie (door de Lenalidomide/Revlimid), vooral in mijn voeten, maar niet meer dan bij eerdere behandelingen en het geeft geen fysieke beperkingen. De chemo (Endoxan) kan leiden tot haaruitval maar tot nu toe is daar niet van te merken. Een positief effect van de prednison is, dat het herstel van mijn gebroken arm een stuk sneller gaat, en dat de bijwerkingen van de bestralingen die ik heb gekregen snel zijn verdwenen.
Intussen zijn we op vakantie naar Frankrijk geweest en dat was erg geslaagd. Ik had voldoende zin en energie en we zijn dan ook elke dag op pad geweest. Vanwege mijn lage Hb zaten wandelingen door de bergen er niet in. Maar we hadden een erg leuk vakantiehuis in de Morvan, in het hart van de Bourgogne, en hebben de omgeving uitvoering verkend. En natuurlijk bourgondisch genoten van het Franse eten en natuurlijk de wijn! Omdat het nu goed gaat zijn we inmiddels een plannetje aan het smeden om er in september ook nog een weekje uit te gaan, richting de zon. Zuid Italië lonkt...
donderdag 17 juli 2014
Bloedwaardes onverwacht snel gestegen
Helaas zijn er weer slechte ontwikkelingen. Op 2 juli is er bloed afgenomen en afgelopen dinsdag kwam daar onverwacht snel de uitslag van. In mijn vorige blog beschreef ik drie mogelijk scenario's. Het slechtste van de drie is daarvan nu uitgekomen. Mijn bloedwaardes (IgA) zijn sterk gestegen, van 9,7 naar 14,7 g/l. De hematoloog heeft daarom besloten dat de DLI-behandeling voor nu wordt stopgezet en dat ik weer met chemotherapie moet beginnen. Deze therapie is een combinatie van drie medicijnen (REP-kuur, Revlimid/lenalidomide, Endoxan en Prednison).
Ik ben gisteren gelijk gestopt met de dagelijkse injectie Interferon en begonnen met de nieuwe kuur. Zowel mentaal als fysiek moet ik een flinke omschakeling maken. Mentaal omdat dit de zoveelste tegenvaller is van het laatste halfjaar en de DLI-behandeling niet lijkt te werken. En fysiek omdat de bijwerkingen van de Interferon nog nawerken en de eerste bijwerkingen van de REP-kuur al te merken zijn. De vermoeidheidsklachten die gevolg zijn van de Interferon zijn er nog, maar door de Prednison begin ik alweer een beetje hyper te worden. Oppassen dat ik mezelf niet voorbij ren dus.
De REP-kuur moet ik drie maanden volgen, waarna weer beenmerg- en bloedonderzoek zal volgen. Afhankelijk van de effecten van de REP-kuur wordt deze daarna voortgezet of wordt de DLI-behandeling opnieuw gestart. In de tussentijd zal mijn bloed regelmatig worden gecontroleerd, de chemotherapie zal leiden tot verlaging van de aantallen normale bloedcellen en dat mag niet te hard gaan.
In de tussentijd gaan we volgende week opnieuw een poging doen om op vakantie te gaan. Frankrijk is het doel, dit keer niet kamperen maar gites, hotels en huisjes. Nu maar hopen dat de ziekte en behandeling geen roet in het eten gooien.
Ik ben gisteren gelijk gestopt met de dagelijkse injectie Interferon en begonnen met de nieuwe kuur. Zowel mentaal als fysiek moet ik een flinke omschakeling maken. Mentaal omdat dit de zoveelste tegenvaller is van het laatste halfjaar en de DLI-behandeling niet lijkt te werken. En fysiek omdat de bijwerkingen van de Interferon nog nawerken en de eerste bijwerkingen van de REP-kuur al te merken zijn. De vermoeidheidsklachten die gevolg zijn van de Interferon zijn er nog, maar door de Prednison begin ik alweer een beetje hyper te worden. Oppassen dat ik mezelf niet voorbij ren dus.
De REP-kuur moet ik drie maanden volgen, waarna weer beenmerg- en bloedonderzoek zal volgen. Afhankelijk van de effecten van de REP-kuur wordt deze daarna voortgezet of wordt de DLI-behandeling opnieuw gestart. In de tussentijd zal mijn bloed regelmatig worden gecontroleerd, de chemotherapie zal leiden tot verlaging van de aantallen normale bloedcellen en dat mag niet te hard gaan.
In de tussentijd gaan we volgende week opnieuw een poging doen om op vakantie te gaan. Frankrijk is het doel, dit keer niet kamperen maar gites, hotels en huisjes. Nu maar hopen dat de ziekte en behandeling geen roet in het eten gooien.
zaterdag 16 maart 2013
Gestopt met de medicijnkuur
Gisteren hebben de hematologen van het LUMC besloten dat ik de derde medicijnkuur met lenalomide en bortezomib niet zal krijgen. De belangrijkste reden hiervoor is dat de waarde van mijn granulocyten (afweercellen) teveel is afgenomen (neutropenie). In het protocol van de kuur is voorgeschreven dat de lopende cyclus dan wordt gestopt. In mijn geval wordt de derde en laatste cyclus niet meer gegeven.
De neutropenie betekent ook weer een hoger risico op besmetting door virussen of bacteriën. Sommige voeding moet ik daarom laten staan, zoals rood vlees, rauwmelkse kazen e.d. Ik moet weer grote gezelschappen mijden. Helaas mis ik daardoor vandaag de repetitiedag die mijn Toonkunstkoor Leiden e.o. heeft met het Delfts Symfonie Orkest. Deze repetitiedag is een voorbereiding op de concerten die we op 13 en 20 april gaan uitvoeren. Als de neutropenie weer afneemt en er geen andere complicaties optreden, kan ik bij deze concerten wel meezingen.
Andere bijwerkingen waar ik nog last van heb zijn huiduitslag en polyneuropathie. De verwachting is dat deze bijwerkingen de komende tijd zullen afnemen, nu ik met de medicijnen gestopt ben. Half april zal ik een donorleukocyteninfusie (DLI) krijgen, dat is de laatste grote stap in het behandelprotocol. Bij die behandeling krijg ik een dosering T-cellen van mijn donor. 2 tot 3 weken na die behandeling zijn weer bijwerkingen te verwachten, voornamelijk graft-versus-host-disease.
Op werk gaat het inmiddels goed. Ik heb nu 3 weken gewerkt. De eerste week 4 dagen van elk 2 uur, de tweede week werden dat dagen van 3 uur. Afgelopen week heb ik 5 dagen van elk 4 uur gewerkt. Dat kan ik goed aan.
De neutropenie betekent ook weer een hoger risico op besmetting door virussen of bacteriën. Sommige voeding moet ik daarom laten staan, zoals rood vlees, rauwmelkse kazen e.d. Ik moet weer grote gezelschappen mijden. Helaas mis ik daardoor vandaag de repetitiedag die mijn Toonkunstkoor Leiden e.o. heeft met het Delfts Symfonie Orkest. Deze repetitiedag is een voorbereiding op de concerten die we op 13 en 20 april gaan uitvoeren. Als de neutropenie weer afneemt en er geen andere complicaties optreden, kan ik bij deze concerten wel meezingen.
Andere bijwerkingen waar ik nog last van heb zijn huiduitslag en polyneuropathie. De verwachting is dat deze bijwerkingen de komende tijd zullen afnemen, nu ik met de medicijnen gestopt ben. Half april zal ik een donorleukocyteninfusie (DLI) krijgen, dat is de laatste grote stap in het behandelprotocol. Bij die behandeling krijg ik een dosering T-cellen van mijn donor. 2 tot 3 weken na die behandeling zijn weer bijwerkingen te verwachten, voornamelijk graft-versus-host-disease.
Op werk gaat het inmiddels goed. Ik heb nu 3 weken gewerkt. De eerste week 4 dagen van elk 2 uur, de tweede week werden dat dagen van 3 uur. Afgelopen week heb ik 5 dagen van elk 4 uur gewerkt. Dat kan ik goed aan.
donderdag 28 februari 2013
Twee mijlpalen
Deze week heb ik twee mijlpalen in mijn herstel bereikt. Maandag ben ik, voor het eerst sinds eind mei vorig jaar, weer een paar uur gaan werken. Deze week werk ik 4 dagen van 2 uur. Dat is me tot nu toe goed bevallen. Ik heb voldoende energie en het werk stimuleert dat alleen maar. En het is vooral erg fijn mijn collega's weer te zien en met ze bij te praten. Ik verwacht dat ik het aantal uren de komende weken verder zal kunnen uitbreiden.
De tweede mijlpaal is, dat ik dinsdagavond weer naar de repetitieavond van mijn koor ben geweest. Ook dat was erg leuk om te doen. Mijn stem is weliswaar nog niet hersteld, maar het viel mij mee dat ik het de hele repetitieavond heb kunnen volhouden. We repeteren voor een erg mooi Brahms-programma.
De medicijnkuur die ik volg is nu op de helft, in de tijd gezien. Vandaag heb ik de 6e injectie met bortezomib gekregen. Omdat ik meer last heb gekregen van bijwerkingen is de dosering daarvan met 25 % verlaagd. De bijwerkingen waar ik het meest last van heb zijn polyneuropathie en huiduitslag, vooral in mijn gezicht. De polyneuropathie is nu ook voelbaar in mijn handen, in de vorm van tintelingen in mijn vingertoppen en een erg gevoelige huid. De dosering lenalidomide, een dagelijkse capsule, is niet veranderd. Dit medicijn slik ik tot volgende week donderdag, daarna volgt weer een medicijnvrije week. Daarna begint de 3e en laatste cyclus met deze medicijnen.
De tweede mijlpaal is, dat ik dinsdagavond weer naar de repetitieavond van mijn koor ben geweest. Ook dat was erg leuk om te doen. Mijn stem is weliswaar nog niet hersteld, maar het viel mij mee dat ik het de hele repetitieavond heb kunnen volhouden. We repeteren voor een erg mooi Brahms-programma.
De medicijnkuur die ik volg is nu op de helft, in de tijd gezien. Vandaag heb ik de 6e injectie met bortezomib gekregen. Omdat ik meer last heb gekregen van bijwerkingen is de dosering daarvan met 25 % verlaagd. De bijwerkingen waar ik het meest last van heb zijn polyneuropathie en huiduitslag, vooral in mijn gezicht. De polyneuropathie is nu ook voelbaar in mijn handen, in de vorm van tintelingen in mijn vingertoppen en een erg gevoelige huid. De dosering lenalidomide, een dagelijkse capsule, is niet veranderd. Dit medicijn slik ik tot volgende week donderdag, daarna volgt weer een medicijnvrije week. Daarna begint de 3e en laatste cyclus met deze medicijnen.
dinsdag 12 februari 2013
De eerste cyclus medicijnen
De eerste cyclus met de medicijnen lenalidomide en bortezomib is bijna afgerond. Zo'n cyclus bestaat uit 3 weken medicijngebruik gevolgd door een week rust. Drie dagen na de eerste medicijninname begon ik last van bijwerkingen te krijgen: uitbreiding van graft-versus-hostziekte, in de vorm van huiduitslag en jeuk. Daarnaast vooral verminderde conditie en toenemende vermoeidheid. Vooral de jeuk is erg vervelend en houdt me regelmatig behoorlijk uit mijn slaap. Een trager merkbare bijwerking is toename van polyneuropathie in mijn voeten. Dat leidt tot tintelingen en gevoelloosheid, waardoor lopen soms moeilijker gaat. Dit effect valt nog mee, ik loop nu gemakkelijk zonder stok en heb vanmiddag de rollator naar de zorgwinkel teruggebracht.
De week rust lijkt tot nu toe een positief effect te hebben: sinds het afgelopen weekend is in elk geval mijn conditie flink toegenomen. Ik ben per dag actiever en energieker. Of dit alleen een gevolg is van het pauzeren van de medicijnen of dat er ook andere oorzaken zijn is niet precies vast te stellen. Een andere mogelijke oorzaak is het stijgen van mijn Hb-waarde. Die waarde is maandenlang tussen de 5 en 6 geweest, maar is nu in 2 weken tijd gestegen naar 7. Ik merk dat vooral doordat ik veel minder snel buiten adem raak, bijvoorbeeld tijdens het uitvoeren van oefeningen bij de fysiotherapeut.
Mijn huidproblemen zijn in de week van rust niet afgenomen, het LUMC houdt nauw in de gaten hoe zich die ontwikkelen. Als de effecten te sterk zijn zullen in de volgende cycli de doseringen zo nodig worden verlaagd.
De medicijncyclus zal nog twee keer herhaald worden, de volgende cyclus begint a.s. donderdag. Het is afwachten of de vermoeidheid en mogelijk andere bijwerkingen dan weer toenemen. Maar voor nu genieten we van de toegenomen energie.
De week rust lijkt tot nu toe een positief effect te hebben: sinds het afgelopen weekend is in elk geval mijn conditie flink toegenomen. Ik ben per dag actiever en energieker. Of dit alleen een gevolg is van het pauzeren van de medicijnen of dat er ook andere oorzaken zijn is niet precies vast te stellen. Een andere mogelijke oorzaak is het stijgen van mijn Hb-waarde. Die waarde is maandenlang tussen de 5 en 6 geweest, maar is nu in 2 weken tijd gestegen naar 7. Ik merk dat vooral doordat ik veel minder snel buiten adem raak, bijvoorbeeld tijdens het uitvoeren van oefeningen bij de fysiotherapeut.
Mijn huidproblemen zijn in de week van rust niet afgenomen, het LUMC houdt nauw in de gaten hoe zich die ontwikkelen. Als de effecten te sterk zijn zullen in de volgende cycli de doseringen zo nodig worden verlaagd.
De medicijncyclus zal nog twee keer herhaald worden, de volgende cyclus begint a.s. donderdag. Het is afwachten of de vermoeidheid en mogelijk andere bijwerkingen dan weer toenemen. Maar voor nu genieten we van de toegenomen energie.
vrijdag 18 januari 2013
Positieve uitslag van de beenmergpunctie
Vandaag zijn we naar het LUMC geweest voor de uitslag van de beenmergpunctie van 3 januari. Als eerste meldde de transplantatieverpleegkundige dat het er goed uitziet. Eerder had hij al gezegd dat het mooi zou zijn als zo'n 90 % van mijn beenmerg inmiddels uit donorstamcellen zou bestaan. Bij mij is dat nu ongeveer 98 %, een erg mooie waarde dus.
Verder laat het bloedbeeld zien dat de ziekte nog wel aanwezig, maar niet actief is. Dit is een goede basis voor de verdere behandeling zoals die de komende maanden zal plaatsvinden. Naast de medicijnen lenalidomide en bortezomib die ik de komende 3 maanden zal gebruiken, krijg ik begin april nog een dosering T-lymfocyten van mijn donor. Deze behandeling heet DLI dat staat voor Donorleukocyteninfusie. De T-lymfocyten zijn afweercellen die helpen om resterende kankercellen op te ruimen.
Verder laat het bloedbeeld zien dat de ziekte nog wel aanwezig, maar niet actief is. Dit is een goede basis voor de verdere behandeling zoals die de komende maanden zal plaatsvinden. Naast de medicijnen lenalidomide en bortezomib die ik de komende 3 maanden zal gebruiken, krijg ik begin april nog een dosering T-lymfocyten van mijn donor. Deze behandeling heet DLI dat staat voor Donorleukocyteninfusie. De T-lymfocyten zijn afweercellen die helpen om resterende kankercellen op te ruimen.
zondag 13 januari 2013
Een week na de longembolie
Dit is het 100e artikel in dit blog. Ik ben met het blog begonnen in augustus 2010, met een terugblik op de periode daarvoor. Die begon in maart 2010, toen de diagnose van mijn ziekte werd gesteld.
Het is alweer een week geleden dat ik longembolie kreeg. Ik ben daar gelukkig redelijk van hersteld. De pijnklachten zijn bijna verdwenen, de koorts blijft nu weg. Het Pfeiffer-virus (EBV) dat vorige week weer leek op te spelen heeft nu weer een onmeetbaar lage waarde. Mijn energieniveau verschilt per dag, maar gemiddeld genomen stijgt het. Met mijn fysiotherapeut heb ik afgesproken even geen oefeningen te doen. Wel hou ik mijn dagelijkse wandelingetjes door de wijk er in. Morgen komt mijn fysiotherapeut weer langs en kijken we naar hoe en wanneer ik weer met oefeningen kan beginnen.
Vanaf donderdag begint de volgende fase van mijn behandeling. Mijn behandeling volgt het protocol van de HOVON 108 studie waar ik aan mee doe. Deze fase bestaat uit het 3 maanden gebruiken van medicijnen die de resterende ziekteactiviteit onderdrukken. De verwachting is dat deze behandeling leidt tot het langer inactief blijven van de ziekte na de stamceltransplantatie. De medicijnen die ik krijg zijn lenalidomide en bortezomib.
Aanstaande vrijdag horen we de uitslag van de beenmergpunctie van 3 januari. Dit is een spannend moment, omdat er voor het eerst een directe bepaling is hoe de stamceltransplantatie is aangeslagen. Er wordt bepaald hoeveel van mijn beenmerg inmiddels bestaat uit donor-stamcellen en hoeveel nog uit mijn eigen stamcellen. En de activiteit van de ziekte wordt vastgesteld. Deze uitslagen zijn mede bepalend voor het verdere verloop van mijn behandeling.
Het is alweer een week geleden dat ik longembolie kreeg. Ik ben daar gelukkig redelijk van hersteld. De pijnklachten zijn bijna verdwenen, de koorts blijft nu weg. Het Pfeiffer-virus (EBV) dat vorige week weer leek op te spelen heeft nu weer een onmeetbaar lage waarde. Mijn energieniveau verschilt per dag, maar gemiddeld genomen stijgt het. Met mijn fysiotherapeut heb ik afgesproken even geen oefeningen te doen. Wel hou ik mijn dagelijkse wandelingetjes door de wijk er in. Morgen komt mijn fysiotherapeut weer langs en kijken we naar hoe en wanneer ik weer met oefeningen kan beginnen.
Vanaf donderdag begint de volgende fase van mijn behandeling. Mijn behandeling volgt het protocol van de HOVON 108 studie waar ik aan mee doe. Deze fase bestaat uit het 3 maanden gebruiken van medicijnen die de resterende ziekteactiviteit onderdrukken. De verwachting is dat deze behandeling leidt tot het langer inactief blijven van de ziekte na de stamceltransplantatie. De medicijnen die ik krijg zijn lenalidomide en bortezomib.
Aanstaande vrijdag horen we de uitslag van de beenmergpunctie van 3 januari. Dit is een spannend moment, omdat er voor het eerst een directe bepaling is hoe de stamceltransplantatie is aangeslagen. Er wordt bepaald hoeveel van mijn beenmerg inmiddels bestaat uit donor-stamcellen en hoeveel nog uit mijn eigen stamcellen. En de activiteit van de ziekte wordt vastgesteld. Deze uitslagen zijn mede bepalend voor het verdere verloop van mijn behandeling.
woensdag 30 mei 2012
Tegenvaller
De waarde van mijn M-proteïnen is helaas niet aan het dalen. De kuren die ik de afgelopen maanden heb gekregen hebben niet gezorgd voor een voldoende daling van de ziekteactiviteit. Omdat ik me op dit moment lichamelijk weer behoorlijk goed voel kwam dit nieuws vandaag als een nare verrassing. Het LUMC heeft besloten dat ik op korte termijn een behandeling met chemotherapie (melfalan) krijg. Die moet ervoor zorgen dat de ziekte-activiteit - en daarmee waarde van de M-proteïnen - wel flink afneemt. Hoe het protocol van de transplantatie er daarna precies gaat uitzien is nog niet duidelijk, dat hangt o.a. af van hoe ik op de chemokuur reageer. In elk geval geeft deze nieuwe ontwikkeling op korter termijn veel nieuwe zorgen en onzekerheid.
dinsdag 29 mei 2012
De allogene transplantatie komt dichterbij
Het LUMC heeft een planning onder voorbehoud van mijn allogene stamceltransplantatie gemaakt. De bedoeling is dat ik op 17 juni begin met chemokuren thuis. Op 21 juni wordt ik opgenomen en vindt verdere voorbereiding plaats. De transplantatie is gepland op 26 juni, als alles volgens protocol verloopt ga ik de dag erna alweer naar huis. Dan begint de periode waarin alles onzeker is: slaan de donorcellen goed aan, treedt er Graft-versus-host disease op, zijn er complicaties. Die periode duurt van zeker enkele maanden tot meer dan een jaar.
Vandaag ben ik medisch gekeurd om te kijken of ik - los van de Kahler - voldoende gezond ben om de transplantatie te ondergaan. Globale zaken zoals hart/longen zijn in orde, het is nu wachten op de uitslag van de bloedmetingen. Er zijn vandaag 12 buisjes bloed afgenomen voor bepalingen, plus 4 extra omdat ik aan de HOVON 108 studie ga meedoen.
Vorige week is bekend geworden dat mijn broer medisch gezond is en als donor mag optreden. De grootste onzekerheid op dit moment is of mijn M-proteïnes voldoende gedaald zijn. Als dat niet zo is kan het zijn dat het voortraject nog verlengd wordt met een extra kuur van 4 weken (lenalidomide / prednison / cyclofosfamide).
Begin mei zijn Astrid en ik 1 1/5 week met een camper op vakantie geweest. We hebben een tour gemaakt via Duitsland en Zwitserland tot aan het meer van Iseo in Noord Italië. Daarna via Annecy in Frankrijk weer terug. Heerlijk om er zo even uit te zijn geweest. Vakantieplannen voor de komende periode zitten er voorlopig niet in...
Vandaag ben ik medisch gekeurd om te kijken of ik - los van de Kahler - voldoende gezond ben om de transplantatie te ondergaan. Globale zaken zoals hart/longen zijn in orde, het is nu wachten op de uitslag van de bloedmetingen. Er zijn vandaag 12 buisjes bloed afgenomen voor bepalingen, plus 4 extra omdat ik aan de HOVON 108 studie ga meedoen.
Vorige week is bekend geworden dat mijn broer medisch gezond is en als donor mag optreden. De grootste onzekerheid op dit moment is of mijn M-proteïnes voldoende gedaald zijn. Als dat niet zo is kan het zijn dat het voortraject nog verlengd wordt met een extra kuur van 4 weken (lenalidomide / prednison / cyclofosfamide).
Begin mei zijn Astrid en ik 1 1/5 week met een camper op vakantie geweest. We hebben een tour gemaakt via Duitsland en Zwitserland tot aan het meer van Iseo in Noord Italië. Daarna via Annecy in Frankrijk weer terug. Heerlijk om er zo even uit te zijn geweest. Vakantieplannen voor de komende periode zitten er voorlopig niet in...
woensdag 25 april 2012
De daling zet niet door, de kuur wordt aangepast
Helaas heeft de daling van de M-proteïnes niet doorgezet. In plaats daarvan is er sprake van een kleine stijging, van 23 naar 24,4. Vanwege mijn gevoeligheid voor polyneuropathie is verhoging van de dosering lenalidomide geen verstandige optie. Vanaf morgen start ik daarom met een andere combinatie van medicijnen, die met elkaar een sterkere werking moeten hebben.
De combinatie bestaat uit 15 mg lenalidomide, 20 mg prednison en 100 mg cyclofosfarine per dag. De laatste is een betrekkelijk lichte chemokuur, die volgens de hematoloog waarschijnlijk niet veel bijwerkingen zal geven. Al noemt de bijsluiter het verlies van haar wel als meest voorkomende bijwerking, we gaan het merken.
De allogene stamceltransplantatie is gepland voor eind juni. Vraag is of ik daarbij mee ga doen aan het Hovon 108 onderzoek. Ik sta daar positief tegenover, maar wil eerst nog meer informatie hebben. Onder andere over het alternatief, namelijk het standaard protocol voor een allogene stamceltransplantatie bij het LUMC. Via de CMWP hebben we inmiddels een aantal vragen kunnen voorleggen aan prof. Lokhosrt van het UMC Utrecht. Hij is medisch adviseur van de CMWP maar ook de hoofdonderzoeker van het Hovon 108 onderzoek.
We proberen nu een zo goed mogelijk beeld te krijgen van hoe het verdere traject er uit gaat zien. Dat betekent de komende tijd veel afspraken met de arts van de transplantatiepoli, een research verpleegkundige en de transplantatiecoördinator van het LUMC. Eind mei begint dan de voorbereiding op de transplantatie in de vorm van uitgebreid medisch onderzoek. Maar begin mei breken we er nog even uit en gaan we een kleine 2 weken met een camper door Europa reizen.
De combinatie bestaat uit 15 mg lenalidomide, 20 mg prednison en 100 mg cyclofosfarine per dag. De laatste is een betrekkelijk lichte chemokuur, die volgens de hematoloog waarschijnlijk niet veel bijwerkingen zal geven. Al noemt de bijsluiter het verlies van haar wel als meest voorkomende bijwerking, we gaan het merken.
De allogene stamceltransplantatie is gepland voor eind juni. Vraag is of ik daarbij mee ga doen aan het Hovon 108 onderzoek. Ik sta daar positief tegenover, maar wil eerst nog meer informatie hebben. Onder andere over het alternatief, namelijk het standaard protocol voor een allogene stamceltransplantatie bij het LUMC. Via de CMWP hebben we inmiddels een aantal vragen kunnen voorleggen aan prof. Lokhosrt van het UMC Utrecht. Hij is medisch adviseur van de CMWP maar ook de hoofdonderzoeker van het Hovon 108 onderzoek.
We proberen nu een zo goed mogelijk beeld te krijgen van hoe het verdere traject er uit gaat zien. Dat betekent de komende tijd veel afspraken met de arts van de transplantatiepoli, een research verpleegkundige en de transplantatiecoördinator van het LUMC. Eind mei begint dan de voorbereiding op de transplantatie in de vorm van uitgebreid medisch onderzoek. Maar begin mei breken we er nog even uit en gaan we een kleine 2 weken met een camper door Europa reizen.
vrijdag 6 april 2012
De M-proteïne daalt
De kuren met Lenalidomide/dexamethason doen hun werk. De waarde van de M-proteïne in mijn bloed is gedaald van 28 naar 23. Deze laatste waarde is ruim drie weken geleden gemeten, afgelopen woensdag is opnieuw bloed geprikt. De uitslag daarvan zal volgende week wel bekend zijn. Het is natuurlijk spannend of de daling doorzet. Hoe dat gaat is mede bepalend voor hoe het vervolg van de behandeling er uit gaat zien. De prognose is nog 2 of 3 kuren van elk 4 weken, gevolg door de allogene stamceltransplantatie. Dat zal dus begin juni of begin juli worden.
dinsdag 20 maart 2012
2 donoren!
Sinds het vorige bericht is alweer het nodige gebeurd. Als eerste het mooiste nieuws: vandaag is bekend geworden dat zowel mijn broer als mijn oudere zus geschikt zijn als donor! Broer gaat voor, het LUMC heeft het liefst een donor van hetzelfde geslacht. Ik ben natuurlijk ontzettende gelukkig dat zij beiden bereid zijn donor te zijn.
Vorige keer schreef ik over het voornemen om bestraling in te zetten om pijnklachten te verminderen. Dat is inmiddels gebeurd. Halverwege mijn rug is een wervel bestraald waarin zich de afgelopen maanden een nieuwe laesie heeft ontwikkeld. Op de MRI-scan van afgelopen oktober was deze laesie in aanleg aanwezig, maar nog klein. De CT-scan die in februari gemaakt is laat zien dat hij veel groter is geworden. De plek is 2 maal bestraald. Ik was al gewaarschuwd dat de pijnklachten in het begin erger zouden kunnen gaan worden. Dat is nu inderdaad aan de hand. Over een week of twee zouden de klachten moeten afnemen.
Op dezelfde MRI-scan heb ik voor het eerst zelf twee plekken in mijn wervels gezien waar oudere laesies zitten. Ik heb inmiddels mijn eerste jaar behandelingen bij de fysiotherapeut achter de rug, die zijn bedoeld om rugklachten als gevolg van die laesies te verminderen. De huidige klachten door de nieuwe laesie zitten mijn opbouwschema wel in de weg.
Vorige keer schreef ik over het voornemen om bestraling in te zetten om pijnklachten te verminderen. Dat is inmiddels gebeurd. Halverwege mijn rug is een wervel bestraald waarin zich de afgelopen maanden een nieuwe laesie heeft ontwikkeld. Op de MRI-scan van afgelopen oktober was deze laesie in aanleg aanwezig, maar nog klein. De CT-scan die in februari gemaakt is laat zien dat hij veel groter is geworden. De plek is 2 maal bestraald. Ik was al gewaarschuwd dat de pijnklachten in het begin erger zouden kunnen gaan worden. Dat is nu inderdaad aan de hand. Over een week of twee zouden de klachten moeten afnemen.
Op dezelfde MRI-scan heb ik voor het eerst zelf twee plekken in mijn wervels gezien waar oudere laesies zitten. Ik heb inmiddels mijn eerste jaar behandelingen bij de fysiotherapeut achter de rug, die zijn bedoeld om rugklachten als gevolg van die laesies te verminderen. De huidige klachten door de nieuwe laesie zitten mijn opbouwschema wel in de weg.
donderdag 23 februari 2012
Voortgang lenalidomide kuur
De laatste weken heb ik flinke pijnklachten gekregen. De aard daarvan doet sterk denken aan de klachten die ik 2 jaar tot 3 jaar geleden had, op basis waarvan uiteindelijk de diagnose Kahler gesteld is. Ik heb vooral pijn in mijn rug en ribben. In mijn ribben zitten laesies (holtes) waar omheen pijnlijke plekken kunnen ontstaan. In veel gevallen is het mogelijk deze pijn lokaal te verlichten met behulp van bestraling. Gisteren ben ik daarom bij de afdeling Radiotherapie van het LUMC beland en ben ik daar uitgebreid bekeken. Er is een CT-scan gemaakt om vast te stellen of op de plek waar ik de meeste pijn heb inderdaad een laesie te vinden is. Dat bleek niet zo te zijn. De pijnlijkste plek zit aan de linkerkant van mijn rug, op/in een rib. Opmerkelijk genoeg zit aan de rechterkant een grote laesie in een andere rib, maar daar heb ik geen pijnklachten van. Die plek is overigens wel de plek waar ik 3 jaar geleden voor het eerst wat vreemde pijnklachten had. Achteraf gezien waarschijnlijk de eerste plek waar de ziekte actief werd. Naast die plek was op de CT-scan ook nog een laesie te zien in een van mijn wervels. Die laesie zou indirect de oorzaak kunnen zijn van de pijnklachten, maar dat is moeilijk vast te stellen. Om die reden hebben we afgesproken nog 2 weken aan te kijken hoe de pijnklachten zich ontwikkelen. Later maken we dan de keuze om eventueel de wervel te bestralen.
Het gebruik van de medicijnen gaat niet ongemerkt voorbij. Eerder schreef ik al over de effecten van de dexamethason. Van de lenalidomide krijg ik wat polyneuropathie klachten. Vooral tintelingen en wat gevoelloosheid in mijn voeten. De hematoloog heeft daarom de dosering aangepast van 25 naar 15 mg per dag. Verder heeft de hele medicijncocktail die ik nu krijg invloed op mijn weerstand, energie en concentratievermogen: die zijn alledrie minder geworden. Vandaag ineens weer wat koorts en veel vermoeidheid zonder duidelijke oorzaak. De hematoloog heeft een anti-schimmelmiddel voorgeschreven, omdat de weerstand tegen schimmels kan afnemen door de dexamethason.
De cocktail aan medicijnen die ik nu slik is:
Het gebruik van de medicijnen gaat niet ongemerkt voorbij. Eerder schreef ik al over de effecten van de dexamethason. Van de lenalidomide krijg ik wat polyneuropathie klachten. Vooral tintelingen en wat gevoelloosheid in mijn voeten. De hematoloog heeft daarom de dosering aangepast van 25 naar 15 mg per dag. Verder heeft de hele medicijncocktail die ik nu krijg invloed op mijn weerstand, energie en concentratievermogen: die zijn alledrie minder geworden. Vandaag ineens weer wat koorts en veel vermoeidheid zonder duidelijke oorzaak. De hematoloog heeft een anti-schimmelmiddel voorgeschreven, omdat de weerstand tegen schimmels kan afnemen door de dexamethason.
De cocktail aan medicijnen die ik nu slik is:
- lenalidomide (Revlimid)
- dexamethason
- co-trimoxazol - een preventief antibioticum
- foliumzuur
- fluconazol - antischimmel
- fraxiparine - antistolling i.v.m. mogelijke bijwerkingen van de lenalidomide
- paracetamol tegen de pijnklachten
- oxazepam - als slaapmiddel op de dagen dat ik hyper ben van de dexamethason
Abonneren op:
Posts (Atom)
