Posts tonen met het label Interferon. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Interferon. Alle posts tonen

dinsdag 11 augustus 2015

Gelukkig weer naar huis

Na alweer 8 dagen in het LUMC mocht ik vandaag naar huis. Mijn conditie is de laatste dagen met sprongen vooruit gegaan. De antischimmelmedicijnen doen hun werk en met deze behandeling lijkt de oorzaak van mijn longontsteking onder controle. De veroorzaker van de longontsteking is de Aspergillus schimmel, die veel voorkomt maar pas de kans krijgt zich te misdragen als je weerstand te laag is. Koorts is sinds drie dagen verdwenen. Gisteravond heb ik nog wel twee zakken bloed gekregen, omdat mijn Hb onder de 5 gezakt was. Daar kreeg ik ook een flinke energie-boost van en ik hoop dat dat een tijdje zo blijft en mijn eigen lichaam de bloedaanmaak weer wat verhoogt.

De andere antibiotica is gestopt, die ging per infuus, dus daarom was er ook geen reden meer om in het LUMC te blijven. Het enige wat de artsen nog wilden was het uitvoeren van een beenmergpunctie voordat ik naar huis mocht. Die mislukte nota bene. De arts die de punctie deed was daar zelf erg verbaasd over en de aanwezige verpleegkundige had dat ook nog nooit meegemaakt. Er kwam maar een klein beetje beenmerg naar buiten en dat stolde zo snel dat ze het niet tijdig konden opvangen. Allemaal geen drama, volgende week staat er een afspraak voor een nieuwe poging.

Het is erg fijn om weer thuis te zijn. Maar er komt nog een heel traject aan waar ik weer doorheen zal moeten. Hoe dat traject er uit gaat zien zal de komende dagen en weken duidelijk worden. In elk geval moet de antischimmelbehandeling goed ingeregeld worden, zo'n kuur duurt minimaal 6 weken. En daarnaast moet vooral de hematologische behandeling van de myeloom weer opgestart en aangepast worden. Voor het moment zijn interferon en pomalidomide gestopt, maar er moeten nieuwe keuzes gemaakt worden hoe nu verder te gaan behandelen. Intussen ga ik werken aan mijn kracht en conditie, zodat ik de volgende behandelingen weer onder zo goed mogelijke voorwaarden kan ingaan.

maandag 20 juli 2015

Belastende behandelingen

Vorige keer schreef ik over een aantal nieuwe behandelingen die ik zou krijgen. Die zijn inmiddels allemaal in gang gezet. De bestraling van mijn schouder en rechter bovenarm is inmiddels klaar, na 5 sessies. Daarnaast gebruik ik nu bijna 2 weken Pomalidomide en ben ik ook weer interferon gaan gebruiken. Deze medicatie - in combinatie met een handvol aan andere, ondersteunende medicijnen, geeft een behoorlijke fysieke belasting. Ik voel me de hele dag erg moe en heb weinig energie om dingen te doen. Zelfs bij een lichte fysieke belasting ben ik snel buiten adem en schiet mijn hartslag omhoog. Daarnaast heb ik flink last van concentratieproblemen, zo verlies ik snel mijn aandacht als ik bijvoorbeeld de krant probeer te lezen.

In overleg met mijn fysiotherapeut probeer ik wel regelmatig oefeningetjes te blijven doen. Deze zijn gericht op het soepel maken en houden van mijn onderrug en mijn nek en schouders. Oefeningen die meer energie vragen hou ik beperkt. Mijn hartslag is in rust al hoog, meestal rond 110, en bij lichte belasting schiet hij al gauw omhoog naar 140 of meer. Oorzaak hiervan is, naast de medicatie, mijn lage Hb-waarde. Vorige week hebben we e.e.a. met de hematoloog besproken. Hij adviseerde me om het allemaal maar een beetje over me heen te laten komen en de tijd te nemen, in afwachting van een hopelijk positief effect van de behandelingen. Intussen moet ik wel alert blijven op mogelijke complicaties. Er is vooral een verhoogd risico op longontsteking, door de Pomalidomide. En daarnaast kan er graft-versus-host-disease optreden. Daar heb ik in lichte vorm al wel last van, ik heb de hele tijd een erg droge mond.

Overmorgen ga ik nog even langs het LUMC voor een tussentijdse bloedcontrole. En op 5 augustus is er weer uitgebreid bezoek waarbij weer een beenmergpunctie zal worden afgenomen. Dan weten we 2 of 3 weken daarna of de behandelingen aanslaan. Voorlopig maar rustig aan dus, ik probeer toch regelmatig wel wat te lezen en daarnaast volg ik de Tour de France, dat geeft een beetje afleiding.

donderdag 2 juli 2015

Weer tegenvallers

Helaas zijn er weer nieuwe ontwikkelingen die zorg geven. Twee weken geleden, de dag na mijn vorige post, begon ik pijn te krijgen aan mijn rechterschouder en hals. Dat is dus niet de schouder die is geopereerd, dat was de linker. Vooral in de eerste dagen nam de pijn snel toe. Ik heb maandag gelijk contact gezocht met de hematoloog en woensdag is een CT-scan gemaakt. Omdat ik onlangs ook nieuwe klachten op andere plekken had gekregen, die inmiddels bestraald zijn, vond men het verstandig gelijk een complete lichaamsscan uit te voeren.Vanwege de pijnklachten hadden we onze geplande Frankrijk-vakantie inmiddels helaas moeten annuleren.

Eergisteren waren de eerste uitslagen van de scan en van het bloed- en beenmergonderzoek van 17 juni binnen. Het blijkt dat er op meerdere plaatsen, verspreid over mijn lichaam, groei is van al bestaande botlaesies (door de ziekte veroorzaakte holtes in het bot). In mijn rechterarm wordt zelfs gesproken over een verhoogd risico op een fractuur. Daar zijn meerdere plekken zichtbaar die zijn gegroeid. Het bloedonderzoek liet geen verandering van de M-proteïnen zien, maar het aantal "foute" plasmacellen in mijn beenmerg is wel gestegen. Al met al wijst dit op een toename van de ziekte-activiteit.

Vandaag heeft het team van hematologen en radiologen in het LUMC verder naar de resultaten gekeken en is een behandelplan opgesteld. Ten eerste zal mijn bovenarm worden bestraald, om de groei van de laesies snel te stoppen. Daarnaast ben ik gelijk weer begonnen met het gebruik van interferon, als ondersteuning van de laatste DLI-behandeling. En zal ik gaan beginnen met het gebruik van Pomalidomide, een nog vrij nieuw medicijn verwant aan Thalidomide en Lenalidomide. Net als de laatste twee is Pomalidomide een medicijn met de nodige bijwerkingen, maar weer aanzien dus hoe ik daarop reageer.

We gaan weer een erg onzekere periode tegemoet, waarbij het maar weer afwachten is wat de behandelingen gaan opleveren. De pijnklachten in mijn arm zijn inmiddels zo sterk dat ik fysiek weinig aankan. Nu maar hopen dat de behandelingen snel kunnen beginnen en het beoogde effect hebben.

woensdag 3 december 2014

Volhouden

Als ik mijn laatste blog teruglees, van afgelopen 7 november, hoef ik deze alleen maar te kopiëren en opnieuw te publiceren om te vertellen hoe het nu gaat. Het is hetzelfde beeld: van een positief effect van de DLI-behandeling is nog geen sprake. De medicijnen die de werking van de DLI moeten stimuleren en de Kahler bestrijden zijn belastend en hebben vervelende bijwerkingen. En opnieuw zijn er nieuwe, pijnlijke plekken op mijn ribben die met lokale bestraling behandeld zijn.

Vandaag was het weer tijd voor een nieuwe beenmergpunctie en uitgebreid bloedonderzoek. De enige directe uitslagen daarvan zijn Hb-waarde, afweercellen (leukocyten) en bloedplaatjes. Die zijn allemaal te laag, vooral als bijwerking van de lenalidomide en interferon. Het lage Hb zorgt ervoor dat mijn energieniveau laag is, en dat ik bij fysieke inspanning snel buiten adem ben en een hoge hartslag krijg. De andere uitslagen volgen de komende weken en op basis daarvan zal verdere behandeling gepland worden. De kans is groot dat er opnieuw een DLI-behandeling nodig is, daar wordt in de loop van januari over besloten.

In de tussentijd zal er opnieuw een volledige CT-scan worden uitgevoerd om de conditie van mijn botten te kunnen volgen, en in januari is weer een APD-kuur gepland. Met oefeningen die ik bij de fysiotherapeut doe probeer ik mijn conditie op peil te houden en misschien een beetje te verbeteren.

vrijdag 7 november 2014

Nog geen verbetering

De laatste tijd ben ik weer veel in het LUMC geweest. Drie weken geleden voor weer een beenmergpunctie en een APD-behandeling. Ik liep intussen weer rond met nieuwe pijnklachten in mijn ribben en borstbeen. Dat hebben we met de hematoloog besproken die vervolgens weer een afspraak bij de radiotherapeut heeft aangevraagd. Daar ben ik twee weken geleden geweest en heb de klachten besproken. Het betrof twee al bestaande Kahler-haarden in mijn botten. Inmiddels zijn de plekken bestraald en is de verwachting dat de pijn de komende weken zal afnemen. Voor de bestraling waren dit keer zes bezoekjes aan het LUMC nodig: een voor het vooronderzoek en CT-scan, en vijf keer voor de bestraling zelf. Ik heb dit nu een aantal keren meegemaakt en het is vast niet de laatste keer geweest. Het lijkt soms haast routine te worden, maar het went nooit.

Vandaag was de laatste bestraling. Eerder op de dag zijn we bij de hematoloog geweest om de uitslag van de beenmergpunctie van drie weken geleden te bespreken. Vorige week hadden we al gehoord dat mijn beenmerg nu 100 % donor-stamcellen bevat. Dat is op zich goed nieuws, maar de andere uitslagen laten zien dat de Kahler nog steeds actief is in mijn lichaam, buiten het beenmerg, De M-proteïnen in mijn bloed en de hoeveelheid plasmacellen in mijn beenmerg zijn gelijk gebleven aan het vorige onderzoek. Het betekent dat de huidige behandeling, een flinke cocktail aan medicijnen, nog niet voldoende effectief is om de resterende Kahler-cellen op te ruimen. De waardes stijgen in elk geval ook niet, maar om een daling te krijgen moeten de doseringen omhoog of is opnieuw een DLI-behandeling nodig. Bij die behandeling wordt een nog hogere dosis donor-afweercellen gegeven. Maar eerst wordt de lopende behandeling nog voortgezet. Op 3 december is weer een beenmergonderzoek gepland en de uitslag daarvan zal bepalend zijn voor de vervolgbehandeling.

De huidige behandeling is behoorlijk belastend, vanwege de bijwerkingen van de verschillende medicijnen. Vooral mijn aanhoudend gebrek aan fut en energie maakt het lastig om het allemaal vol te houden. Maar een zo goed mogelijke balans tussen werk, thuis, hobby's (zingen!) en af en toe een uitstapje zorgt ervoor dat het allemaal draaglijk blijft.

donderdag 18 september 2014

Tussenstand

Het was gisteren twee weken geleden dat ik de DLI-behandeling heb gekregen. Tijd voor een tussentijdse controle bij de hematoloog in het LUMC. We kregen diverse uitslagen te horen en hebben een en ander uitgebreid besproken. De waardes in mijn beenmerg lijken zich in de goede richting te ontwikkelen. In elk geval zijn de (foute) plasmacellen flink afgenomen van 2,8 naar 0,8 procent. Ook de M-proteïnen in mijn bloed zijn weer aan het dalen. Dit is een positief gevolg van de REP-kuur, ondanks dat ik daar halverwege de kuur mee gestopt ben. Of de waardes nu laag genoeg zijn om de DLI-behandeling aan te laten slaan is nog niet te zeggen. De volgende beenmergpunctie, gepland over vier weken, zal daar uitsluitsel over moeten geven.

Op het moment is van een graft-versus-host reactie (omgekeerde afstoting) nog niets te merken. Maar dat kan de komende weken nog gaan veranderen. Als gevolg van de REP-kuur waren de waardes van trombocyten en leukocyten in mijn bloed flink gedaald. Dat was mede reden om die kuur twee weken geleden te stoppen. Alleen de prednison blijf ik nog gebruiken. Om dezelfde reden moest ik stoppen met het gebruik van de pijnstiller diclofenac. De genoemde bloedwaardes zijn nu weer iets aan het stijgen. Alleen mijn Hb is verder gedaald en is nu 6,1. Daar merk ik vooral van dat mijn conditie er niet beter op wordt. 

Een laatste uitslag die we hebben besproken was die van de CT-scan. Daarop is een nieuwe fractuur te zien in de buurt van de plek die twee weken geleden bestraald is. Omdat het om een fractuur in een rib gaat is verdere behandeling niet mogelijk en wordt alleen aan pijnbestrijding gedaan. Als gevolg van het weer actiever worden van de ziekte de afgelopen maanden zijn de oude Kahler-haarden in mijn ribben allemaal weer pijnlijker geworden. De plek van de fractuur is het vervelendst en daar heb ik in bed het meeste last van.

De CT-scan laat een groeiende Kahler-plek in mijn schedel zien, in de buurt van mijn rechter slaap. Deze plek zat er al maar is gegroeid van 6 naar 9 mm. Zolang ik er geen last van heb wordt deze plek niet apart behandeld, maar bestraling is zonodig wel mogelijk. Het bijzondere aan dit plekje is, dat het in bot zit waar geen beenmerg zit. De hematoloog vertelde dat het vaker voorkomt dat er Kahler-haarden buiten het beenmerg ontstaan, soms zelfs in spieren, maar dat de wetenschap er (in zijn woorden) "geen bal van snapt" waarom dat kan. In elk geval is het weer een plek om extra in de gaten te houden.
Het Gravensteen in Gent

Van het gebruik van Interferon heb ik wel weer meer last gekregen. Vooral vermoeidheid en lusteloosheid spelen af en toe flink op.

Het plan om in het weekend naar België te gaan hebben we gelukkig wel kunnen uitvoeren. We hebben de steden Gent en Brugge bezocht, en op zondag de Westhoek waar nog veel sporen van de eerste wereldoorlog te zien zijn. Als logeeradres hadden we een tot vakantiehuis omgebouwde oude boeren schuur. Erg leuk en comfortabel. En uiteraard hebben we genoten van de Belgische keuken en al die verschillende Belgische bieren!

donderdag 11 september 2014

Opnieuw DLI en bestraling

Zoals gepland is vorige week de tweede DLI-behandeling gegeven. Daarbij heb ik een portie afweercellen van mijn donor per infuus toegediend gekregen. De hoeveelheid cellen was drie keer zo groot als bij de eerste behandeling op 1 mei van dit jaar. Het infuus wordt gegeven op de kort-verblijf afdeling van het LUMC. Ik lag daar op een kamer met een lotgenoot die ook een DLI-behandeling kreeg. Voor hem was het acht jaar geleden dat hij de eerste DLI had gekregen, de cellen van zijn donor zijn al die tijd in de vriezer bewaard gebleven. Ook voor mij is er nog voldoende voorraad voor een volgende keer, mochten er daarna nog meer behandelingen nodig zijn dan krijgt mijn broer en donor weer een verzoek om cellen te doneren. Het is prettig om met een lotgenoot allerlei ervaringen te kunnen uitwisselen.

Intussen begon ik ook weer last van een nieuwe pijnplek op een van mijn ribben te krijgen. Er zijn in eerste instantie foto's gemaakt, waarop echter geen bijzonderheden zijn gezien. Ruim een weer daarna kreeg ik meer last van de plek. Er stond al een bezoek aan de hematoloog gepland en daarbij hebben we afgesproken dat er verder onderzoek zou plaatsvinden. Na overleg met de radiotherapeut is besloten de plek toch te bestralen. Ook werd opnieuw een complete CT-scan gepland. De scan is afgelopen vrijdag geweest maar heeft niet veel nieuws laten zien. Wel zichtbaar is een oude Kahler-haard op de plek waar ik last van heb. Deze plek is vandaag bestraald. Van de bestraling zelf merk je niets, de kans op bijwerkingen is klein omdat de plek helemaal aan de buitenkant zit. De apparatuur wordt dan zo ingesteld dat de straling de plek schampt en geen van mijn inwendige organen raakt.

Ik heb tot nu toe minder last van de bijwerkingen van de Interferon, De vorige keer werd ik er vooral nogal lamlendig van, dat is nu minder. Het komend weekend gaan we uitwaaien in West Vlaanderen en daar heb ik echt zin in. Woensdag weer naar de hematoloog voor tussentijdse controle en 's-avonds een APD-infuus (APD is een bot-versterkend middel). En daarna weer geduldig afwachten wat de DLI-behandeling gaat opleveren.

vrijdag 29 augustus 2014

Weer een andere wending

In de loop van vorige week begon ik steeds meer last te krijgen van polyneuropathie. De tintelingen in mijn handen en vooral in mijn voeten namen flink toe. Daarnaast begon ik krampen te krijgen in mijn onderbenen en soms in mijn handen. Vooral 's-nachts kon het flink toeslaan. Zo'n krampaanval voelt als een flinke zweepslag en het kost, midden in de nacht, veel moeite om mijn spieren weer wat ontspannen te krijgen. Genoeg reden dus om contact op te nemen met de hematoloog. Een tweede reden om hem te bellen was dat ik opnieuw pijnklachten kreeg bij mijn ribben, op een plek waar het niet eerder gevoelig was.

De hematoloog liet me direct bij het LUMC langskomen om foto's te laten maken en de situatie te bespreken. Hoewel hij geen dienst had op de polikliniek kwam hij speciaal voor mij toch even langs. De foto's van mijn ribben lieten gelukkig geen nieuwe Kahler-haard zien. De oorzaak van de pijnklachten is nog steeds niet duidelijk, en de klachten zijn nog niet over, maar een nieuwe botlaesie lijkt niet aan de orde.

De klachten over de polyneuropathie hebben ertoe geleid dat de REP-kuur is gestopt. Ik ga nog wel even door met de endoxan en de prednison, maar de lenalidomide/revlimid is per direct gestopt. Het laatste medicijn is de veroorzaker van de polyneuropathie. De voor eind oktober geplande tweede DLI-behandeling wordt naar voren gehaald en is nu gepland voor 3 september. Ik ben ook direct weer begonnen met het gebruik van interferon. Dat is een medicijn dat onderdeel is van de DLI-behandeling maar behoorlijk vervelende bijwerkingen geeft. Vooral een lamlendig gevoel en gebrek aan energie.

De combinatie van medicijnen die ik nu ga krijgen is een mix tussen de REP-kuur en de DLI-behandeling. Een flinke omschakeling weer dus, ik moet maar weer afwachten hoe dit allemaal gaat uitwerken.

dinsdag 19 augustus 2014

Alweer 5 weken REP-kuur

Na het sombere bericht van 5 weken geleden is er veel gebeurd. De REP-kuur is gestart en paradoxaal genoeg voel ik me daar veel beter bij dan bij de DLI-behandeling. Dat komt omdat ik ben gestopt met Interferon, dat een gevoel van algehele malaise als belangrijke bijwerking heeft. Daar had ik behoorlijk last van: geen zin om dingen te doen, opkijken tegen zelfs maar eenvoudige zaken zoals wat boodschappen halen. Die malaise is verdwenen en het is nu de prednison die ervoor zorgt dat ik me veel energieker voel.

Na de eerste drie weken REP-kuur is een bloedonderzoek uitgevoerd, waarbij bleek dat mijn bloedwaardes niet significant veranderd waren. Mijn Hb is laag maar niet verder gedaald als gevolg van de chemokuur. De enige bloedwaarde die wel moet dalen is de M-proteine en die daling is een beetje begonnen. Pas over enkele maanden wordt duidelijk of de daling voldoende doorzet en de DLI-behandeling herhaald kan gaan worden. De REP-kuur duurt minimaal 3 maanden, eind oktober is er weer een uitgebreid bloed- en beenmergonderzoek gepland. Als de DLI-behandeling wordt herhaald gebeurt dat met een drie keer zo hoge dosis afweercellen van mijn donor als bij de eerste behandeling.

De REP-kuur kan de nodige verdere bijwerkingen geven, maar dat valt bij mijn tot nu toe nog mee. Ik merk een toename van de polyneuropathie (door de Lenalidomide/Revlimid), vooral in mijn voeten, maar niet meer dan bij eerdere behandelingen en het geeft geen fysieke beperkingen. De chemo (Endoxan) kan leiden tot haaruitval maar tot nu toe is daar niet van te merken. Een positief effect van de prednison is, dat het herstel van mijn gebroken arm een stuk sneller gaat, en dat de bijwerkingen van de bestralingen die ik heb gekregen snel zijn verdwenen.

Intussen zijn we op vakantie naar Frankrijk geweest en dat was erg geslaagd. Ik had voldoende zin en energie en we zijn dan ook elke dag op pad geweest. Vanwege mijn lage Hb zaten wandelingen door de bergen er niet in. Maar we hadden een erg leuk vakantiehuis in de Morvan, in het hart van de Bourgogne, en hebben de omgeving uitvoering verkend. En natuurlijk bourgondisch genoten van het Franse eten en natuurlijk de wijn! Omdat het nu goed gaat zijn we inmiddels een plannetje aan het smeden om er in september ook nog een weekje uit te gaan, richting de zon. Zuid Italië lonkt...

donderdag 17 juli 2014

Bloedwaardes onverwacht snel gestegen

Helaas zijn er weer slechte ontwikkelingen. Op 2 juli is er bloed afgenomen en afgelopen dinsdag kwam daar onverwacht snel de uitslag van. In mijn vorige blog beschreef ik drie mogelijk scenario's. Het slechtste van de drie is daarvan nu uitgekomen. Mijn bloedwaardes (IgA) zijn sterk gestegen, van 9,7 naar 14,7 g/l. De hematoloog heeft daarom besloten dat de DLI-behandeling voor nu wordt stopgezet en dat ik weer met chemotherapie moet beginnen. Deze therapie is een combinatie van drie medicijnen (REP-kuur, Revlimid/lenalidomide, Endoxan en Prednison).

Ik ben gisteren gelijk gestopt met de dagelijkse injectie Interferon en begonnen met de nieuwe kuur. Zowel mentaal als fysiek moet ik een flinke omschakeling maken. Mentaal omdat dit de zoveelste tegenvaller is van het laatste halfjaar en de DLI-behandeling niet lijkt te werken. En fysiek omdat de bijwerkingen van de Interferon nog nawerken en de eerste bijwerkingen van de REP-kuur al te merken zijn. De vermoeidheidsklachten die gevolg zijn van de Interferon zijn er nog, maar door de Prednison begin ik alweer een beetje hyper te worden. Oppassen dat ik mezelf niet voorbij ren dus.

De REP-kuur moet ik drie maanden volgen, waarna weer beenmerg- en bloedonderzoek zal volgen. Afhankelijk van de effecten van de REP-kuur wordt deze daarna voortgezet of wordt de DLI-behandeling opnieuw gestart. In de tussentijd zal mijn bloed regelmatig worden gecontroleerd, de chemotherapie zal leiden tot verlaging van de aantallen normale bloedcellen en dat mag niet te hard gaan.

In de tussentijd gaan we volgende week opnieuw een poging doen om op vakantie te gaan. Frankrijk is het doel, dit keer niet kamperen maar gites, hotels en huisjes. Nu maar hopen dat de ziekte en behandeling geen roet in het eten gooien.

donderdag 3 juli 2014

Nog geen resultaat van de DLI

Gisteren zijn we bij het LUMC geweest voor de uitslag van het beenmergonderzoek van 3 weken geleden. De uitslag geeft nog geen antwoord op de vraag of de DLI-behandeling aanslaat. De belangrijkste bloed- en beenmergwaardes zijn min of meer gelijk gebleven aan die van zes weken eerder. Er is in elk geval geen sprake meer van stijging van de Kahler-eiwitten. Ook is er geen graft-versus-host reactie die kan wijzen op het actief zijn van de donorcellen.

Eind juli wordt er opnieuw onderzoek gedaan. We hebben drie mogelijke scenario's besproken die op basis van de uitslag daarvan mogelijk zijn:

  1. De waardes stijgen alsnog: in dat geval is een nieuwe behandeling met chemokuren (REP-kuren) nodig, gevolgd door opnieuw een DLI-behandeling
  2. De waardes blijven gelijk: ik zal dan opnieuw een portie afweercellen van mijn donor krijgen, drie keer zoveel als bij de eerste DLI-behandeling
  3. De waardes dalen: de DLI lijkt dan te werken en de huidige behandeling met interferon zal worden voortgezet
Bij de afname van leukocyten bij mijn donor is al rekening gehouden met de vervolgbehandeling met een grotere dosis. Er ligt een voldoende hoeveelheid klaar in de vriezer bij het LUMC.

Intussen is de bestraling van de botlaesie in mijn ribben gaande. Vandaag is er voor de derde keer bestraald, er volgen nog twee sessies, morgen en maandag. Van bijwerkingen van de bestraling heb ik tot nu toe gelukkig geen last. 

maandag 23 juni 2014

Vakantie en bestraling

Sinds mijn vorige schrijven, drie weken geleden, is er alweer het nodige gebeurd. Mijn oogkas is bestraald en daar heb ik behoorlijk last van gehad. Het vervelendste lijkt nu wel achter de rug. Op 11 juni is een bloed- en beenmergonderzoek uitgevoerd, om te meten of en hoe de DLI-behandeling aanslaat. De bijwerkingen van de interferon blijven inmiddels nadrukkelijk aanwezig, vooral vermoeidheidsklachten.

Drie weken geleden besloten we om twee weken op vakantie te gaan. Op 14 juni zijn we met de tent achterin de auto richting het zuiden vertrokken. De pret heeft helaas niet lang mogen duren. Op de vijfde vakantiedag trokken we richting de Provence maar tijdens die autorit niesde ik eens flink, wat resulteerde in een stekende pijn in mijn ribben. Ik zag het op dat moment niet meer zitten om verder te kamperen en we hebben besloten huiswaarts te keren. De volgende dag gelijk maar contact gezocht met de hematoloog in het LUMC. Zijn diagnose was dat er een klein scheurtje of breukje is ontstaan in een van mijn ribben, op een plek waar al ruim 5 jaar een Kahler-laesie zit. Het is niet met zekerheid te zeggen of de laesie weer actief is geworden maar voor de zekerheid zal de plek toch worden bestraald. De voorlopige uitslagen van de beenmergpunctie van 11 juni laten in elk geval geen stijging van de bloedeiwitten zien. Woensdag is er opnieuw een intakegesprek bij de radiotherapeut, de derde keer in vier maanden tijd. Verdere behandeling van deze plek is er niet, alleen pijnbestrijding. De vakantie vieren we nu maar verder in onze achtertuin, gelukkig is het mooi weer.

woensdag 28 mei 2014

Opnieuw bestraling

De uitslagen van de onderzoeken van vorige week zijn bekend. Op de CT-scan waren geen andere nieuwe Kahler-haarden te zien. Het M-proteïne in mijn bloed is volgens de hematoloog een klein beetje toegenomen, maar zeker niet dramatisch. De plek in mijn linker oogkas gaat daarom worden bestraald. Een chemokuur lijkt ook dit keer weer niet nodig.

Gisteren ben ik weer voor een intake en voorbereiding voor de bestraling bij het LUMC geweest. Eerst een gesprek met de radiotherapeut, met wie ik de behandeling heb doorgesproken en die me de beelden van de CT-scan op de computer heeft laten zien. De plek boven mijn oogkas is daarop goed te zien: het is een kleine holte met een uitstulping aan de onderkant. De bestraling zal, net als bij mijn schouder, uit vijf behandelingen bestaan. Vrijdag de eerste en een week later de laatste. Een bestraling van het hoofd vraagt bijzondere precisie en moet elke keer op exact dezelfde plek plaatsvinden. Daarbij wordt gebruik gemaakt van een speciaal bestralingsmasker. Gisteren is voor mij ook zo'n masker gemaakt. Omdat tijdens de bestraling ook mijn oog zal worden geraakt kan zich op termijn cataract (staar) ontwikkelen. De hematoloog doet daar vrij luchtig over, het vervangen van een ooglens is vandaag de dag immers routine.

Vorige week ben ik met de Interferon-injecties begonnen. De bijwerkingen daarvan zijn te merken: vooral van vermoeidheid heb ik veel last, en daarnaast af en toe een koortsig gevoel. De verwachting is dat deze bijwerkingen in de loop van de tijd wel gaan afnemen. Van graft-versus-host-disease verschijnselen merk ik nog helemaal niets.

woensdag 21 mei 2014

Alweer een tegenvaller

Vanochtend kregen we geen goed nieuws van de hematoloog in het LUMC. Twee weken geleden is een CT-scan gemaakt van mijn linker oogkas. Mijn linkeroog ziet er kleiner uit dan mijn rechteroog, dat effect was er vier jaar geleden ook en was toen te wijten aan een Kahler-haard. Dit leek nu weer het geval te zijn en inderdaad, deze plek is weer actief geworden.

Welke behandeling er gaat komen moet nog worden bepaald. Vanmiddag is opnieuw een volledige CT-scan van mijn hele lichaam gemaakt om te kijken of er nog meer nieuwe Kahler-haarden actief zijn. Ook is weer bloed afgenomen om o.a. de waarde van de M-proteïnen te meten. De combinatie van de uitslagen van deze onderzoeken zal bepalend zijn voor de behandeling. De mogelijkheden voor behandeling zijn bestraling of chemokuur (REP-kuur).

De DLI-behandeling is inmiddels drie weken geleden gestart. Ik merk daar nog helemaal geen effect van. Morgen ga ik daarom beginnen met dagelijkse injecties met Interferon. Dat is een afweerstimulerend medicijn dat de donorcellen als het ware aan het werk zet om de resterende Kahler-cellen op te ruimen. Een neveneffect hiervan is het mogelijk optreden van Graft-versus-host-disease (omgekeerde afweerreactie). En van Interferon zelf zijn ook nog bijwerkingen te verwachten, in het begin vooral griepachtige verschijnselen en vermoeidheid. Afwachten maar weer hoe ik hierop ga reageren.